heykel

*
dört yanı duvarla çevrili ada(m)da
ne güneş , ne de yağmur var..
tepemde geçip gitmeyen
betondan bir bulut..
çanağımda su tükenmiş,
birazcık olsa heykelini yapabilirdim
ama su yok..
yine de çeviriyorum çarkı
ellerimin arasında beliriyor yüzün
döndükçe ben
seni daha çok hissediyorum..
dudaklarına dokunuyorum parmaklarımla..
biraz su olsaydı,
gözlerini açar gülümsetirdim de..
dört yanım duvar
tepemde geçip gitmeyen
betondan bir bulut..
susuzluktan çark duruyor,
yüzün dağılıyor..
**
y.a
Yorumlar
yaratmak gibiydi o an
bir hayali çamurdan
ve dokunmak ellerinle yeni bir başlangıca varolan...
sadece anımsattı :) çok keyifli dizelerindeki anlam...
gülümsetemiyorlar hiçbirheykeli..
öylesine soguklar hep :)