Ayna
“içim kan ağlıyor..”
içinden ya da sesli okuduğunda değişen hiçbir şey olmadı, değil mi? zavallı kelimelerin kardeşçe yan yana diziliminden daha fazlası değil senin için.. üstelik ne çok duydun bu ve buna benzer cümleleri..
“içim kan ağlıyor..”
yeniden okudun şimdi.. peki ne değişti bir tekrar daha yapmanın dışında? hiçbir şey mi? bu laflara karnın tok mu ? ah evet az kalsın unutuyordum, bir de şu gariban edebiyatın en bayat lirikleridir bunlar, değil mi? o kadar çok duydun ki bu sözleri, içim nasıl ağlarsa ağlasın, seni etkileyemez artık.. hem böyle yaptıkça kendimi zavallı biri durumuna sokuyorum, giderek acınası oluyorum, değil mi?
- birazcık olsun gururun yok mu senin? demesen de sen, bunu okuyorum gözlerinden..
“ gururum olsaydı, sever miydim seni?“
ne ? şimdi de komik mi buldun? gururumun olmaması mı zavallı yapıyor beni, yoksa ona rağmen sevmiş olmam mı seni ?
“ne istiyorsun benden?”
bu da ne biçim bir soru.. birbiriyle kavgalı, kıskanç kelimeler.. yine de söyleyeyim, bir şey istemiyorum senden.. sadece bende sana ait bir şey var, onu vermek için buradayım..
“tamam ver hadi, sonra da git..”
işte.. al bunu..
“nedir bu? bir kağıt parçası?, ucuz bir saman yaprağı mı?“
evet.. ama o kadar ucuz değil.. içinde, bu satırlarda dahil olmak üzere, şu anda seninle yapmış olduğumuz son konuşmamızın tam metni var.. sırayla yan yana dizilmiş birbiriyle kavga etmekten yorulmuş, bıkmış usanmış kelimeler..
- okudukça satırları, kısık gözleri iri iri açıldı.. dudaklarından dökülmeden önce, gözleriyle gördü henüz söylemediği ve söylenmek üzere olan sözlerini :
“ yeniden okudun şimdi.. peki ne değişti, bir tekrar daha yapmanın dışında? hiçbir şey mi? bu laflara karnın tok mu? iyisi mi bir kez daha oku beni..
ve eğdi başının aynanın önünde, içine baktı ;
“ içim kan ağlıyor sevgili..”
**
y.a
içinden ya da sesli okuduğunda değişen hiçbir şey olmadı, değil mi? zavallı kelimelerin kardeşçe yan yana diziliminden daha fazlası değil senin için.. üstelik ne çok duydun bu ve buna benzer cümleleri..
“içim kan ağlıyor..”
yeniden okudun şimdi.. peki ne değişti bir tekrar daha yapmanın dışında? hiçbir şey mi? bu laflara karnın tok mu ? ah evet az kalsın unutuyordum, bir de şu gariban edebiyatın en bayat lirikleridir bunlar, değil mi? o kadar çok duydun ki bu sözleri, içim nasıl ağlarsa ağlasın, seni etkileyemez artık.. hem böyle yaptıkça kendimi zavallı biri durumuna sokuyorum, giderek acınası oluyorum, değil mi?
- birazcık olsun gururun yok mu senin? demesen de sen, bunu okuyorum gözlerinden..
“ gururum olsaydı, sever miydim seni?“
ne ? şimdi de komik mi buldun? gururumun olmaması mı zavallı yapıyor beni, yoksa ona rağmen sevmiş olmam mı seni ?
“ne istiyorsun benden?”
bu da ne biçim bir soru.. birbiriyle kavgalı, kıskanç kelimeler.. yine de söyleyeyim, bir şey istemiyorum senden.. sadece bende sana ait bir şey var, onu vermek için buradayım..
“tamam ver hadi, sonra da git..”
işte.. al bunu..
“nedir bu? bir kağıt parçası?, ucuz bir saman yaprağı mı?“
evet.. ama o kadar ucuz değil.. içinde, bu satırlarda dahil olmak üzere, şu anda seninle yapmış olduğumuz son konuşmamızın tam metni var.. sırayla yan yana dizilmiş birbiriyle kavga etmekten yorulmuş, bıkmış usanmış kelimeler..
- okudukça satırları, kısık gözleri iri iri açıldı.. dudaklarından dökülmeden önce, gözleriyle gördü henüz söylemediği ve söylenmek üzere olan sözlerini :
“ yeniden okudun şimdi.. peki ne değişti, bir tekrar daha yapmanın dışında? hiçbir şey mi? bu laflara karnın tok mu? iyisi mi bir kez daha oku beni..
ve eğdi başının aynanın önünde, içine baktı ;
“ içim kan ağlıyor sevgili..”
**
y.a
Yorumlar
kavgalı olmayayım:)her gün aştığı yolları yeniden keşfeden şaşkın bir kedi gibiyim:))
yazıyorsun,ekliyorsun,topluyorsun,çıkarıyorsun.Bense okuyorum,keşfediyorum,yenileniyorum ve renklerine bürünüyorum...
aynandan yüzün ruhuma yansıyor:))
etkileyici...