Kayıp

*

onu ilk olarak, bir kayıp ilanında gördüm..

*

yirmidört yaşında akli dengesi yerinde olmayan kızımız iki haftadır kayıp.. görenlerin insaniyet namına..

vesaire..

*

sonra da garda gördüm..

rayların üstünde yürüyor kahkahalar atıyordu akli dengesi yerinde olmayan kız..

bu haliyle bir ipin üstünde cambazdan daha uzun süre kalabilirmiş gibi görünüyordu.. yine de koşarak yanına geldim ve raylarda olmasının tren ve yolcular için tehlikeli olduğunu söyledim..

- başkalarının hayatını tehlikeye atmak istemezsin değil mi ?

- haha! komik olmaya çalışmak başlı başına komiktir zaten! hahaha!

- hadi tut elimi! bak burası çok tehlikeli..

- yahu korkma! raydan düşmeyle bir şey olmaz! hem.. gelsene sen de! bak diğer ray boş.. hadi!

- tamam! öyle olsun..

sağlı sollu geçen trenlerin arasında kalmıştık..

rayların üstünde birlikte yürümeye başladık.. o bunu uzun süredir yapıyor olmalı ki bir cambaz gibi seri adımlarla ve hızla ilerliyordu, bense sürekli düşüyor, biraz hızlı yürüyerek ona yetişiyor sonra tekrar rayın üstüne çıkıyordum.. sürekli yalpalıyor, bir sarhoş gibi ilerlemeye çalışıyordum.. dengemi bulmam için bazen elimi tutuyor bana nasıl yürüyeceğimi gösteriyordu..

- işte bak, böyle.. gördün mü! zamanla alışırsın bebek! hahaha! çok eğlenceli değil mi..

arkamızdan gelen tren acı sirenlerini çalarken, çığlıklar atarak ona karşılık veriyorduk.. sanki bizi yakalamak isteyen kara bir boğa gibiydi.. bir taraftan dengede kalmaya çalışmak, diğer yandan lokomotifin boynuzlarından kaçmak çok heyecanlıydı ve hoşuma gitmişti..

sonunda boğadan kurtulup kendimizi güvenli bir şekilde perona attık.. nefes nefese kalmıştık..

garda görevli üniformalı ve bıyıklı adamlar koşarak bize doğru geldiler.. polislerde arkalarından yetişmişti.. kollarımıza girip bizi istasyondaki karakola götürdüler..

duyarlı ve insaniyet namı gelişmiş bir vatandaş bizi rayların üstünde gördüğünde, genç kızı resimlerden teşhis etmiş ve hemen polise haber vermişti..

ekipler halinde profesyonel bir operasyonla kızı kurtarmışlardı.. benim ellerimi kelepçelemişler ve biraz da hırpalayarak nezarete atmışlardı..

birkaç saat sonra kızın ailesi geldi.. hasretle sarıldılar birbirlerine.. az önce çığlıklar, kahkahalar atan o deli dolu kız gitmiş, yerine gözü yaşlı sümüklü biri gelmişti..

ne olursa olsun, ailesine kavuşmuştu.. onu bir daha göremeyeceğim için içten içe bir burukluk yaşasam da onun adına çok sevindim..

benim zararsız olduğum, herhangi bir vukuatım olmadığı ve kızı kaçırmadığım anlaşıldığında serbest bıraktılar..

gardan çıkarken onu ilk gördüğüm ilanın önünden geçtim..

"yirmidört yaşında akli dengesi yerinde olmayan kızımız iki haftadır kayıp.. görenlerin insaniyet namına.."

*

sizi arayan birilerinin olması.. kayıp bile olsanız yalnız olmadığınızı hatırlatır..

kayıp ilanında tanıdığım kızı, kaybetmiştim..

*

kendi ilanımı hazırlayıp ilanın üstüne yapıştırdım..

otuzbeş yaşında, akli dengesi yerinde..

sonrası vesaire..

**

y.a