Doğum Günü

-
*

- kalemin nerede ?

- ödünç verdim birisine

- yani yazamıyorsun..

- evet…

- peki al bunu kullan o zaman..

- ama.. bu benim kalemim! nerede buldun bunu ?

- çaldım.. verdiğin kişiden.. seni böyle görmeye dayanamadım..

- ben..

- sus lütfen.. sadece yaz..

göğsüne sıkıca bastırdığı defterini açıp masasına oturdu.. elleri titriyordu.. özlemişti kalemini.. onun için hayatta önemli iki şey vardı; yüzüğü, ve karısının ona evlendikleri gün hediye ettiği bu kalem..

yüzüğü bir mazgal aldı.. elini kentin pisliklerine sokup karıştırdı fakat bulamadı.. Kahrolmuştu.. eve gidemedi birkaç gün.. karısı onu her yerde aramış, bulamayınca da polise haber vermişti.. sonunda bir bardan çıkardılar.. alkol komasındaydı, ambulansla hastaneye kaldırdılar..

- ben.. çok üzgünüm sevgilim.. çok üzgünüm.. kaybettim onu!

- hayır kaybetmedin.. bak burada..

hastanede yattığı süre içinde, karısı yüzüğün aynısından kuyumcuya yaptırmıştı. içine de tıpkı kendi yüzüğünde olduğu gibi, evlilik tarihlerini ve “bu bizim doğum günümüz” notunu yazdırmıştı..

- işte burada.. kaybetmedin..

yüzüğü parmağına takmış, birkaç gün sonra da taburcu olmuştu..

*

elleri titriyordu..

ne yazacağını bilemiyordu..

defteri kapattı, kalemi bıraktı

başını kaldırıp, başucunda bekleyen karısının ıslak gözlerine baktı..
işte o zaman..
doğum gününü hatırladı..

**

y.a

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı