Hiçlik

*

hakikat renksizdir, şekilsizdir, kelimesizdir
kim hakikate kadar sıfırlanmak ister
böylece kendini siler insan
büyük kayıptadır kazanan
duyulan sese göre değildir hakikat
gelip gider
gelip gitmemiş gibi
gelip gider
gelip gider
bildiğini sanır çünkü
kendini uçurumlara atar,
neden düştüğünü anlamaz
ateşe atar kendini,
sonra feryad eder
iki uçu açık olan dolmaz
sonsuzluğu bilen sonludur
ölümü bilen ölür
hayatı bilen yaşamaya çalışır
biri yaşar sadece
işi bitenin işi yoktur
kimi fikirlerin tutsağıdır
kimi fikirleri tutsak eder
ikisi de yanlıştadır
sıklaşmak, sıkışmaktır
azalmak, yaklaşmaktır
her mazlum bir zalimdir
kendiyle düğümlenmiştir
düğümü kendi sanır
ileriye bakan,
ileriyi göremez
bakmayan,
ileriyi yürür
insan andır
yorulan zamandır
gücünü başka şeyle tüketir,
yaşayamaz
yönü cehenneme dönük olan,
cennete varamaz
hiçbir şey birbiri değildir
yine de
herşeyi birbirinden ayırt etmek için,
herşeyin bir aynı olduğunu bilmelidir
yolda olana gerekmez,
yolu bitiren işitmez,
yalnız yolda olmayan,
yola girer
acıdan şikayet eden,
aşağıdadır
acıdan şikayet etmeyen,
acısızdır
acı başkalarını acıtır
kendine kendini sunmak için,
kendini kendine kurban etmelidir insan
özlemeyi özlemeden özleyebilen kimdir
kim sevmeyi sevmeden sevebilir
olmak,
olanı ve olmayı
olmayanı ve olmamayı
unutmaktır..

*

bilge, elinde tutamayacağı şeye sarılmaz
böylece elde eder onu
başkalarıyla doldurur kendini
sonra
neden kendiyle dolamadığını anlamaz

*

gidecek olan,
hep kalandan değildir
ateşe kendi diye sarılır yanar
kökünden kesilen kaybolur

bilgi dişidir
bilen erkektir

bilgi yoktur, bilen bilirse var olur..

*

kendisine ışık olan
hep aydınlık kalır
kendisine dayanan,
hiç yıkılmaz

tek başına yaşayabilen yaşar..
yoksa sarkar, tutunur, uzar, ıskalar; hep başkaları olur
neye kul olduğunu bilmez..
tapınır,
hep ızdıraplıdır,
yanar,
ateşini besler,
hep yanılgıdadır

*

en büyük acı toplumun kendini ısırmasıyladır, herkes kendini yaşarsa,toplumda herkesi yaşar, bu toplumun kendini yaşamasına denktir..

*

jean paul sartre - hiçlik