Hiçlik

*

varlığı anlamlı kılan boş olan tarafıdır
kabın boşluğu dolar
evin boş yerlerinde oturulur
dünyanın boş yerlerinde yaşanır
kendi boşluğunda yaşar bilge
kayıbım diyen kayıp değildir
saklananlar gizli değildir
insanı yerçekimi değil,
kelimeler yere bağlar
kendine olan sevgisi,
kendisini öldürmeye yeterli olana,
kendisi hediye edilir
kim vazgeçerse ceplerindeki kelimelerden,
kendi kadar hafif olur
pencereden dışarı bakan,
pencerenin gördüklerini görür
aynaya bakan,
aynanın gördüklerini görür
güne bakan,
güneşin gördüklerini görür
kendi gözleriyle bakan,
herşeyi görür
insanların duydukları sesler kulaklarındadır
alçağa razı olmayan yükselemez
buluta oturmak,
toprağa oturmaktan kolaydır
bunu kimse istemez
herkes şekil vermek ister,
böylece herkes şekillenir
şekilsizlik, her şekilliliktir
kendisini seçmeyen,
başkalarını seçemez
su kendine akar
ağaçta odundur
insanda ettir
soğukta kardır
gece karanlıktır
gündüz aydınlıktır
aynada görülmez
bilmez
hakikattir
yol kendine denktir
yoldan taşan varamaz
yola az kalan eremez
yolda olan sapar
yolda yol olan hedefin kendisidir
gece kara değil,
karanlıktır
hayatlarının sonunda ölenler hiç yaşamamıştır
suskunun şekli yoktur
dokunamaz,
göremez,
anlayamaz,
hissedemez,
ağlayamaz,
gülemez,
söyleyemez,
ölçülemez,
yersizdir,
yine de vardır
bilmez ama bilgidir
bunun için kimse susku olmak istemez
susku olmak,
herşey de bir şey olmak için,
hiçbir şey olmayı göze almaktır
bunu bilen, buna eremez,
göğe yükselen göğü bilmez,
susan sustuğunu bilmez
bilmediğini yapabilen,
kendini kendine ulaştırmıştır
herşeyle dolmak için,
hiçbir şey olmak gerekir..

*

hayat dört kademedir
birincisi, kişinin başkalarını tekrarlamasıdır
ikincisi, kişinin kendini tekrar etmesidir
üçüncüsü, kişinin tanrıyı tekrar etmesidir
dördüncüsü ise, varlık çemberinden kurtulup durmak
ya da olmaktır
bu mertebeye varmak herşeyi yerine koymaktır
ya da herşeyi yoklamaktır
ya da kendini unutmaktır
kendini bulmak kendini unutmaktır
var olduğunun farkında olmak varlığa engeldir
varlığın dili hem içe hem dışa doğru kıvrılan suskudur
unutulan hatırlanır, göz önünde duran yitiktir
bir isimle adlandırılmak, o isme denk olmaktır
isim eşyanın haricindedir
isimler, renklere iman edenlerin mapushaneleridir..

*

kendi mahiyetlerini çok geniş sananlar,
kendileri ile karşılaşınca,
başkalarına kaçarlar
insan boşlukta yer tutmayan bir nokta olduğunun farkına varırsa,
herşey ona eklenir..

*

hiçliğini kabul eden, hepliğe erişir
susmak kendi kanınla yıkanmaktır

*

huzur, hissetmemenin diğer bir adıdır..

*

jean paul sartre - hiçlik