İnsan

alexander koshkin

*

bizler,
en güzel bahçelerin bahçıvanı
bir bağbozumu,
koparıp salkımından üzümleri
küf kokan karanlık mahzenlerinde,
en güzel şarabı yapacak olanlarız..

bizler,
buhurdanları amber tüten
duygu yüklü şiirlerin
yaralı şairleri,
büyülü öykülerin
hüzünlü yazarları..

cıvıltılı bir kuştu
şarkımıza eşlik eden..
kaybolduk rayihasında
türlü renkte çiçeklerin..

bal dudaklı bir güzel,
ve kanımıza giren
yaşlı bir şaraptı
susuzluğu gideren..

bizler,
o en güzel sarayları
inşa eden ustaları cennetin..
bir çukur daha kazmak için
dibine vurduk
cehennemin..

**

bir yerden bahsederdi şair, tek bir yer..
onu bulduğunda ikiye böldü insan.. adına cennet ve cehennem dediler..
ve o yerden
geçip gitti şairler,
kırıntıların (cennet/cehennem) arasından
tek birine bile
dokunmadan..

**

y.a