Nietzsche

*
çam, fıstık ağacı ve şimşek
ben insanların ve hayvanların boylarını aştım
ve konuşuyorum, kimse konuşmuyor benimle şaştım..
ben çok yalnız büyüdüm ve çok yükseğe çıktım
bulutların tahtı bana çok yakın diyorum
ilk çakacak şimşeği bekliyorum..

*
seninle nasıl susulacağını iyi bilir orman ve kaya.. o sevdiğin ağaca benze yine.. o geniş dallıya.. sessiz ve dinler gibi sarkar o, denizin üstüne..

*
güzeldir karşılıklı susmak, daha da güzeli, gülüşmek..

*

hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür, bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar.. ama tam da sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam: "bu köprüyü geçip bana gelir misin? " işte o anda artık bunu istemezsin, sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın.. o andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız..

*

devlet, soğukkanlı canavarların en soğukkanlısıdır.. kılı kıpırdamadan yalan söyler ve ağzından düşürmediği yalan da şudur ; ben devletim, halkın kendisiyim..

*
tüm yazılanlar arasında en çok, kişinin kendi kanıyla yazdığını severim.. kanla yaz, ve göreceksin ki kan; tindir.. etrafımda cinler olsun isterim, çünkü ben cesurum, hayaletleri kaçıran cesaret, kendisine cinler yaratır.. cesaret gülmek ister, artık hislerinizi paylaşmıyorum.. altımda gördüğüm şu bulut, şu karaltı ve ağırlık; işte budur sizin yağmur bulutunuz.. yükselmeyi arzuladığınızda yukarı bakarsınız, ama ben aşağı bakarım, çünkü zaten yüksekteyim.. aranızdan hanginiz bana aynı anda hem gülebilir ve hem yükselmiş olabilir ? en yüksek dağa çıkan; tüm matem oyunlarına ve tüm ciddiyetlere güler.. cesur, tasasız, alaycı ve şiddet uygular.. işte böyle istiyor bizi bilgelik: o bir kadındır, ve daima savaşçıyı sever..


friedrich wilhelm nietzsche

**

ve döner dururum böyle,
sonsuzluk girdabında
sevdiklerimle..

y.a

**