Çizgi

*


insan birçok şeyi aştığını sanıyor, ama öyle değil.. eğer öyle olsaydı şimdi gerçekten de benliğini ayaklar altına alıp yükselmiş ve yüksek bir medeniyete sahip olmuş olurdu.. oysa insanevladı sadece şunu yapıyor, kendi benlik yolunun üzerinde birer taş gibi duran tabuların, ahlakın, inanç ve kutsal saydığı değerlerin, geleneklerin, ve diğer tüm kuralların üstünden seksek oynayarak atlıyor, ve; "işte bak.. aştım bunları teker teker, neden hala mutlu değilim.." diye soruyor.. sonra da cevabı bulmak için geriye, başladığı yere sekerek turunu tamamlıyor..

oysa bu bir oyun değildir.. başladığın yere dönmek belki oyunun içinde var, fakat hayat bir oyun değildir ve onun doğal bir akışı vardır.. sen üstünden atladığın taşların gerekliliğine inanırsın hayatında.. onlar olmalı ki mutluluğa ulaşasın.. ben de bunun yanlış olduğunu söylüyorum , o sadece bir taştır.. ve bir taş atılmaya yarar, çarptığı herşeyi yaralar, tahrip eder, sen bunun farkına vardığında ise, yıpranmış, yaşlanmış ve oyunun sonunda taşlaşmış bir halde öylece kalakalırsın..

tam da çizginin üstünde..

**

y.a