Cam Kırıkları

-
*

rüzgâr,
pencereyi açmasını iyi bilir..
lâkin tarzı hoş değildir..

*

ve kırık cam seslerine uyanır bir gece..

*

hint fakiri değil
ki yürümeyi bilsin
kıymık üstünde..

hâtıralar
soğuk, keskin birer
cam parçası..
her adımda etine yapışır
canı yanar..

eğilip perdeyi
sonra kırıkları toplar
halıdan
tabanından..

acı bir esintidir yüzüne çarpan
pencereyi kapar..

yatağına dönerken
geçmişinden
gözle görülmeyen
hatırda
ve yerde kalan ne varsa
son birkaç
kırık cam gibi
ayağına batan
anılardır
yakasını bırakmayan..

**

y.a

Yorumlar

Anonymous dedi ki…
ya kendimizi üzeriz yada birbaşkasını
zulümün insancası..
oysa toplamayı becerebilmek lazım gelirdi.
eksigiz demek ki halâ..
16 Mart 2009 11:57
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı