Fotoğraftaki Çocuk

-
*

seni nasıl düşünüyorum biliyor musun ?

ben,
seninle geçmişe ve geleceğe yolculuğu öğrendim

örneğin;

çocukluğuma döndüm

salıncağımı paylaştım
onüçümde

titremesin,
üşümesin diye ellerin
göğsüme yasladım
yetmişimde..

zamanda ileri geri
gidip geldim

gittiğimde oradaydın,
geldiğimde burada

hepsi bir yansımadan ibaret dediler bana
hayal gördüğümü söylediler
olmamışı oldurdum diye içimde,
ölmemişi öldürmek istediler kalbimde..

ölüm ne zaman
bir tedavi oldu..?

ve ne zaman ben,
iyileşmeyi sensiz istedim..

bundan yirmidokuz sene önce,
okuma yazmayı da
henüz söktüğüm gece,
siyah beyaz,
okul hatırası bir resmin arkasına,
titreyen elim
çatallayan yazımla
önce okul numaramı yazdım,
sonra adımı
sonra da adını,
bu gece..

seni nasıl özlüyorum biliyor musun..

öyle işte..

**

y.a

Yorumlar

Emre Küçükoğlu dedi ki…
....ve ne zaman ben,
iyileşmeyi sensiz istedim..


Eğildim kalemin önünde
20 Kasım 2008 14:22
** dedi ki…
Emre eğilmene izin veremem, kusura bakma :) mütevaziliğinle asıl sen beni ve kalemimi eğiyorsun. teşekkür ederim.
20 Kasım 2008 14:43
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı