Ceylan

*

ceylan olup kaçıyordun
tozu dumana katarak

ben,
peşine düşmüş aç bir aslanım..

isteseydin,
yakalayamazdım
ama ölmeyi istedi ceylan..

yakaladım kollarını,
sonra omuzlarını
sıkıca sarıldım beline..
boynuna dişlerimi geçirip
seni toprağa yıktım..
ellerini ellerimle,
ayaklarını
ayaklarımla bağladım..
yerin ve göğün arasına
hapsettim seni..
bu açlık,
zayıflatsa da beni,
güçsüz kılsa da
bir o kadar vahşileştirdi..

ve bir ceylan için
ne hafif
ne de uysalım..

dudaklarımdan sızan kan
senin kanın
bu senin etin,
senin tadın..

şimdi açlık bana
ölümü değil
hayatı veriyor..
gözlerine bakarken
donuyorum..
işte o an,
çözülüyor bağın..
yelemden tutup
beni altediyor,
ellerimi ellerinle,
ayaklarımı
ayaklarınla bağlıyorsun..

**

y.a