doğa
*
karıncanın anısına ;
hiçbir şey doğadan daha acımasız olamaz..
en despot, en gaddar ve katil kişilikli insanları bir düşünün, bu insanlar zaman zaman bir lider olup karşımıza çıkarlar, ve onların ne büyük toplu katliamların mimarları olduklarını gördüğünüzde aklınız bir türlü almaz, bunu nasıl yaparlar ? nasıl öldürürler?
oysa o insanların dahi mutlaka şefkat gösterdikleri birileri vardır.. öyle ya, öyle olmasaydı nasıl göz yumulurdu bu katliamlara.. en kötü, en acımasız bilinenler bir başkaları için hep en iyi ve en yumuşak insan olmuşlardır.. şu durumda en zalim canlı, bir insan olabilir mi, olamaz.. boşuna çırpınmasın insan, kötülükte ve acımasızlıkta hiçbir zaman yetişemeyeceği biri var karşısında; doğa..
o her zaman en zalimlerin ve acımasızların ötesinde, en ileride duracaktır.. bir yanardağ daha patlayacaktır kuşkusuz, en büyük depremlerini ve kasırgalarını ortalığı silip süpürmek için kullanacaktır, içinde bebeğiyle, insanıyla, canlısıyla, iyisi ve kötüsüyle önüne çıkan herşeyi mahvedecektir elbette, üstelik kılı bile kıpırdamayacaktır, en ufak bir pişmanlık duymayacaktır, zaten öyle olsaydı milyonlarca yıldır yaptığı bu yıkım ve katliamları şimdilerde bırakmış olurdu..
ama biz doğayı severiz..
onun bizi öldürmesini, başkalarının öldürmesine tercih ederiz..
ne de olsa bildiğimiz, ama bilmediğimiz şeyler saklıdır onda; hayat gibi..
**
y.a
karıncanın anısına ;
hiçbir şey doğadan daha acımasız olamaz..
en despot, en gaddar ve katil kişilikli insanları bir düşünün, bu insanlar zaman zaman bir lider olup karşımıza çıkarlar, ve onların ne büyük toplu katliamların mimarları olduklarını gördüğünüzde aklınız bir türlü almaz, bunu nasıl yaparlar ? nasıl öldürürler?
oysa o insanların dahi mutlaka şefkat gösterdikleri birileri vardır.. öyle ya, öyle olmasaydı nasıl göz yumulurdu bu katliamlara.. en kötü, en acımasız bilinenler bir başkaları için hep en iyi ve en yumuşak insan olmuşlardır.. şu durumda en zalim canlı, bir insan olabilir mi, olamaz.. boşuna çırpınmasın insan, kötülükte ve acımasızlıkta hiçbir zaman yetişemeyeceği biri var karşısında; doğa..
o her zaman en zalimlerin ve acımasızların ötesinde, en ileride duracaktır.. bir yanardağ daha patlayacaktır kuşkusuz, en büyük depremlerini ve kasırgalarını ortalığı silip süpürmek için kullanacaktır, içinde bebeğiyle, insanıyla, canlısıyla, iyisi ve kötüsüyle önüne çıkan herşeyi mahvedecektir elbette, üstelik kılı bile kıpırdamayacaktır, en ufak bir pişmanlık duymayacaktır, zaten öyle olsaydı milyonlarca yıldır yaptığı bu yıkım ve katliamları şimdilerde bırakmış olurdu..
ama biz doğayı severiz..
onun bizi öldürmesini, başkalarının öldürmesine tercih ederiz..
ne de olsa bildiğimiz, ama bilmediğimiz şeyler saklıdır onda; hayat gibi..
**
y.a
Yorumlar