notlar

-
*

düşündüğümü sanıyordum, meğer hissediyormuşum..

bir gün, artık eskisi gibi hissedemediğimi düşündüm, meğerse bunun olacağını biliyormuşum.. artık his yok, düşünmek ve bilmek yok.. bir isyan başladı, kapılar zorlanıyor; meğer bir gardiyanmışım, bir cezaevi müdürü, içine kendini hapseden.. elimde binlerce anahtar var.. dönüyorlar tıkırtılar içinde ve kapılar açılıyor, dönüyorlar ve kapılar kapanıyor.. ben geçiyorum o kapılardan, koridorlarda yürüyorum, sağlı sollu binlerce mahkum ayaklanmış, herkes birbirini boğazlıyor, ama kimsenin beni gördüğü yok, hepsinin ortak derdi az önce girdiğim o kapılardan çıkmak.. koşuyorlar güneşin geldiği yöne doğru, birbirlerini eziyorlar, kapılarda sıkışıyorlar, artık onları bu haldeyken hiç kimse kurtaramaz, sakin olsalar da ölecekler, çılgınca bağırıp çağırsalar da.. karmaşa giderek arkamda kalıyor, uzaklaşıyorum onlardan, bütün hücreler ıssız, tek bir kişi bile yok, üstelik anahtarları da bende, gözüme en kuytu hücreyi kestiriyor, içine giriyorum.. burası küçük ve karanlık, ama sıkışmıyorum.. küçük bir tıkırtıyla dönüyor anahtar,, şimdi yeniden düşünebilirim, hissedebilirim..

**

y.a

Yorumlar

y. dedi ki…
hiç sordun mu kendine, bu kadar insanı kim doldurdu içine?
21 Temmuz 2010 16:48
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı