İğne

-



dead man's bones - werewolf heart

*

hayatımın korkusu.. en büyük heyecanım.. beni tetikleyen, kalp atışlarımı ve kan dolaşımını hızlandıran biricik güzel fobim.. saysam; beşe kadar gelirim en fazla, onlar da hatırlamadıklarım, yani çocukluğumdan kalma aşılar.. kaynayan bir şırıngadır korkularımın kaynağı, kocaman hakiki camdan fanusun içine çekilen renkli sıvının boru misali bir iğne deliğinden geçerek damara zerkedilmesi.. her ne kadar fobi desem de bu acıyı, bu korkuyu sevdim yıllardır.. oysa şimdiki iğneler nasıl da komik görünüyor.. renkli bonibon şekerleri.. minik plastik tüpleriyle lastik gibi esnekler.. böyle fobi mi olur.. korku dediğin böyle mi olur.. vahşi bir ayıdan korkmalı insan, aç köpekbalığından, yılandan ve tüylü ayaklarıyla dev tarantuladan korkmalı.. heyecanı sonuna kadar yaşamalı.. oysa şimdi elimde korkacak hiçbir şey kalmadı.. korkularım olmadan ben ne yaparım.. kaçıyorum fobimden ama o kadar hızlı ve nefes nefese değilim artık.. eskisi gibi heyecanlı olmuyor, tat vermiyor bu kovalamaca..

**

y.a

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı