Düşünce

david bowie - space oddity

*

demir parmaklıkların bu tarafında ya da ötesinde olsa ne yazar ; doğuştan yataklık ediyorsa düşüncelere iflah olmaz bir yazar..

- bu aynı zamanda bir soru, bu cümle de işaretin kısaca kendisi..

*

aklımda yığınla düşünce.. altımda mı demeli yoksa.. yatağın altına itilmiş tozlu, o zavallı kitaplara nasıl da benziyorlar.. hem ne farkeder öyle olmaları.. nasıl olsa hepsi de kendi sayfasında uzman, acımasız ve soğukkanlı seri katili değil mi harflerin, onlardan üreyen kelimelerin, bir sürü cümlenin, ve onları güden paragraf çobanlarının yok edici muhteşem virüsleri..

öyleyse bırakın yerlerde sürünsünler, benden uzak,

ve beter olsunlar..

yazarak öldürmeli hepsini bir kalemde..

değil mi onlar zihnimi doldurup taşıran, geceleri uykumu kaçıran, beni bir bardak rüyada boğanlar..

ne güzeldir oysa düşüncesizlik, berrak bir su gibi.. kim korkar onun dalgasından, yeter ki bulanık olmasın..

işte bu sıkıntıyla doğruldum ter içinde yüksek ateşten.. kafamı da o zaman çarptım sert tahtasına ranzanın.. orada, üstümde bir yerlerde tüm ağırlığıyla yayları esnetip yatağa uzanmış öylece bana bakıyordu milyonlarca göz cümle içinden beni sayıklayan milyarlarca sonsuz düşünce..

şişliklerle dolu kafamı yastığa bıraktım, kolum bir gemi direği gibi ağır ağır devrilerek yana düşerken elime değen ilk kitabı alıp çevirdim sayfayı,

ve okumaya bu satırla başladım..

**

y.a