Kahve

-


*




kitap okuduğumu görenler; kitap okuduğumu sanıyor..

hemen önümde bir çift ateşli ateşli tartışmakta, kahveleri çoktan soğumuş, ve bu durum beni geriyor.. kahve sıcak içilir diyorum içimden.. aniden kalkıyor kadın.. bıktım senden, bu kıskançlıklarından, kimseye hesap verecek değilim bu yaştan sonra, sakın bir daha beni arama! diyerek hızla oradan uzaklaşıyor, bunu yaparken dizini masaya çarpıyor ve kahvesi dalgalı bir deniz gibi çalkalanarak masanın kenarına doğru taşıyor.. onunla birlikte adamda kalkıyor ve ani bir hareketle kadının bileğini boşlukta yakalıyor.. bu durum beni daha çok geriyor.. kahve zaten soğumuştu, şimdi ise neredeyse yok yere ziyan olmuş, ve masa da kirlenmiş.. bırak kolumu! diyor kadın kolunu kurtarmaya çalışırken.. daha önce hiç duymadığım ama anladığım türden bir ses duyuyorum, kadının kolu çıkıyor.. acı dolu bir feryat.. olduğu yere yıkılarak bırakıyor kendini, adam beline sarılıp bir kütük gibi devrilmesine engel oluyor kadının.. garson koşarak kolonya ve mendil getiriyor..adam sevgiliyi ikna etmeye çalışıyor, gözyaşlarını siliyor, ve üstelik bunu yaparken kendisi de ağlıyor.. tezat işte.. ağlamasını istemiyor, ama ağlıyor.. kadın ağladıkça ve acılar içinde inledikçe adam da onunla birlikte inliyor.. geçecek diyor sürekli.. geçecek sevgili..

ama çıkan kadının kolu, dökülen kahve kadının..

en başından beri aynı sayfanın içinde, aynı satırın üstündeyim.. üstelik kahvem de soğudu.. sıkılıp hesabı istiyorum, ama garson, kadının sevgilisi, ve diğer masalar şu anda kadınla meşgul..

yine de bu durum bana kitapta biraz daha ilerlemem ve sıcak bir kahve siparişi vermem için yeterince zaman tanıyor..

kadın kendine geldi.. belki de sevgilisinin minik öpüşleri, tatlı sözleri onu biraz olsun sakinleştirdi.. başlarda olduğu gibi inlemiyor artık.. sağlam kolunu boynuna sıkı sıkıya doladığı adam, az önce sert bir biçimde kavrayıp diğer kolunun çıkmasına neden olduğu kadını bir tüy gibi kucağında taşıyarak en yakın hastanenin yolunu tuttu.. bu şekilde tutkulu aşıklar gibi görünüyorlardı..

böylece garson onlardan kurtulup kahvemi getirmek üzere koşar adımlarla içeri girerken ben de sayfayı çevirmiş oldum..

**

y.a

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı