Kurban

by rodolfo amoedo (1857 - 1941)

*
onu, suç mahallinde sayıklar halde bulduk ;

ben, kaçırılması gereken, kaçırılmayacak olanım..
yazar değilim, parmak izi bırakmadan yazanım..
okur değilim, okurum..
görür değilim, görürüm
ve ben sanki değil, gibiyim..
gibi de değil, öyleyim..
öyle değil böyle işte..
böyleyim..

röntgenci komşuların ifadelerinde, günler, geceler boyu karısının onun için yazdığı kitabı elinden hiç bırakmadığı anlaşıldı.. sürekli tehdit edildiğini, birilerinin onu öldürmek istediğini söylenip durmuş..

sonra ne olduysa son sayfasında kitabın..

karısını uykusunda sessizce boğmuş.. ardından polisi arayıp onu yastığın öldürdüğünü söyledi.. kollarının ve bacaklarının arasından zor aldık yastığı.. delik deşik etmişti bıçakla.. üzerine bir takım şekiller, bir şeyler karalamış.. pek okunmuyor, anlaşılmıyordu.. zaten önemli değildi.. nasılsa katili yakalamıştık..

ve ne de olsa dağılmış bir mürekkebin sızdırdığı hiçbir şey delil olamazdı..

kelepçeleyip oradan çıkardık, yastığı ve kitabı büyük bir poşete koyup, kayıp son sayfayı aramaya başladık.. ama o götürülürken kahkaha atarak sayfayı asla bulamayacağımızı, çünkü yediğini söylüyordu..

bence, kafayı yemiş bir ucubeydi..

zavallı kadın..

zavallı yastık..

**

y.a