Ağız Tadı

*

yapayalnızım..

öyle ulu orta konuşamam, yazamam bile..

nefes almak mı bu ? sanki hep alıyorum da bir türlü veremiyorum.. akmıyor içimden dışıma koyu ırmaklar, kaynağı nerede bunların biliyor muyum ?

insanın insanı yemesi acıtmıyor içimi.. varsın afiyetle yesin, bir şey demem..

üstüme batmasa da çatal bıçak.. ve bir dilim acı pasta olsam da sessiz sakin bir köşesinde sofranın; duvarlarım daha ne kadar dayanır bu güçlü akıntılara..

ırkçıları sevmem, karşıtlarını da.. anarşist ruhlu devrimci gençlerin ayak seslerine kulaklarımı tıkar, kaparım gözlerimi gelen her türlü ışığa bir kayanın dibine yuvalanmış o soğuk fenerden..

sınırlarınız kadar sınırlısınız benim için.. ülkeleriniz kadar tanımlı, söylemleriniz kadar sıradan, ve fikirleriniz kadar uzaksınız bana..

biri, insanız mı diyor; ürkerim ondan.. titrerim baştan ayağa.. anlatmasın artık kimseler bu masalları, sunmasın içinde kutsal sular fışkıran sözde pınarları.. bunlar sizin işinize yarar, çünkü insan olan sizsiniz, ve tanrısı hepiniz insanların..

vicdanı, iyiliği, kötülüğü, dostu düşmanı yaratansınız.. insan insana oynuyorsunuz oyunu, bazen el ele, sırt sırta, göz göze gelsenizde, aynı ırmağın balıkları gibi yüzüyorsunuz tersine hayatın..

ve üstelik balık da değilsiniz..

anlamak bu kadar mı zor tanrım.. tanrı olmak bu kadar mı zor..?

şimdi susun birer birer.. sükut verin bana, bırakın sessizlikte gidereyim susuzluğu.. biraz daha dirensin duvarlarım, ve biraz daha nefes almama müsaade edin tanrılarım, aranızdan eksilip bir nefeste gidinceye kadar..

çünkü buraya ait değilim,
ne yapaylığında zarafetin üst-insanı, ne de akrabasıyım.. bunlarla siz oyalanın..

sadece sofrada yalnız, bir dilim acı pastayım..

ağız tadım başka..

**

y.a