kadın

“dönmeyenlerin ardından.. aşkını savaşta kaybetmiş bir kadının kısacık hikayesi..”

*

bir kadın,
aşkı ölmesin diye her akşam
tepeye çıkıp
gün batımına değin
dua etmekte..

allahım ölmesin aşkım
yaksa da
küle çevirse de beni
sönmesin ruhumun ateşi..

düşmek nedir bilen bir kadının
sessiz yakarışı
dudaklardan düşen..

allahım ölmesin aşkım..

aç dişleri ısırır dudaklarını

gözlerini kapar
ve bırakır kendini
düşen aşkı gibi..

görseniz,
ne beyazdı teni..

renkler bilir yerini
kırmızı dışında..

pembe,
yanaklarında
siyah,
gözlerinde..

bir kızıl tül örter saçlarını..

uykusuz gecelerin mor rengi..

ve kırmızı,
bildiğimiz kırmızı

asi..
sınırsız..

dudakta durduğu gibi durmaz..

yüzüne de karışır
gözüne de..

düşen bir bomba olur,
eline de bulaşır..

gülseydi,
dişlerini yakalardım
ama o hiç gülmedi..

her gün batımı
tepenin üstünde

gözyaşlarıyla
yüzünü yıkar

bir kadın..

**

y.a