yabancı

-

saf tutup bir çizgiye asılmış sıra sıra notalar gibiyiz
fakat müzik, müzik değil; duyduğum sadece kalın bir “do” sesi..

toplumlar öyle bir noktaya geldi ki “yabancılaşma” artık tek başına birşeyleri açıklamaya yetmiyor.. burada bölünme çok çeşitli şekillerde ve hızla devam ediyor gibi görünse de asıl bölünme yabancılaşma konusunda oldu..

topluma yabancılaşanlar, ve kendine yabancılaşanlar, işte bizim gerçek paydalarımız bunlar.. kendimizi bir grubun, partinin ya da bir spor takımının içinde ve onlara bağlı bireyler olarak görüyor olsak bile, bu türden bir bölünme, ve bir kimliğe bürünmek; içinde bulunduğumuz şu zavallı durumu asla tek başına anlatmaya, açıklamaya yetmeyecek.. hemen bir çizgi çekip altımıza şunu yazmalıyız; çünkü problem sinsi bir şekilde orada öylece yatıyor; "bizler yabancıyız.."

işte tam da şu an sorulacak olan soru, verilecek cevabın önemini kat kat artırıyor; neye karşı yabancılık çekiyoruz, kendimize mi ? yoksa içinde yaşadığımız bu topluma mı ? 


kendisine yabancılaşan insanların sayısı öylesine kalabalık ki, onların bu sayısal gücü; toplumu oluşturuyor..

durum böyle olunca, kendisine yabancılaşmış insanlardan oluşan bir topluma yabancılaşan insanlar genellikle garip, tuhaf ve kesinlikle ezilmesi gereken sinek muamelesine maruz kalıyor.. sinek burada küçük, fakat parazit gücü yüksek, ve sayısal olarak büyük bir bütünü temsil eder.. bu haliyle bile topluma yabancılaşmış bu “azınlık” aslında çoğunlukmuş gibi, ve çoğunlukla da zararlı olarak algılanır..

bir adam ellerine uzun uzun bakıyor, onları seviyor, ve bir sevgi gösterisinde bulunuyor, elleriyle yüzüne dokunuyor, bundan derin bir haz alıyor..

onun hareketlerini şaşkınlıkla izliyoruz, ona acıyor, ve onu zavallı buluyoruz..


bu “yabancı”ya acaba içimizden biri gidip şunu sorabilir mi lütfen ?
- hey sen, aklını mı kaçırdın ? insan kendisini böyle sever mi ?

ellerini aralar, yüzünü ortaya çıkarır, soruyu soran adama bakar, fakat onu tanıyamaz,  çıtı çıkmaz, ona ne söyleyeceğini dahi bilemez..

çünkü bu soru karşısında kendisi de şaşkındır, en az onlar kadar

en az benim kadar..

y.a

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı