algı

"oğlum sana diyorum, sana!"

fakat adam şaşı..

gözleri nereye bakıyor belli değil, ses desen dalga dalga yayılıyor, hangi yöne gidiyor şimdi bu ? eğer bir kulağı duyuyorsa insanın, çevredeki diğer tüm seslerin arasında onun bana birşeyler söylediğini anlayamazdım, zaten anlamadım..

yine de, öyle ya da böyle bir hayvandım, ve ne zaman bir ses duysam irkilirim, tabiatım irkilişlerle doludur.. ani bir hareketle geriye döndüm, baktım kimseler yok,

etrafımda bir süre tur attım,, beni bu halde kim görürse görsün, polisi arayıp şunu söyleyebilirdi; adamın biri, falezlerin orada tek başına dikilmiş tuhaf hareketler yapıyor, paniklemiş bir halde, eyvah eyvah, şimdi atlayacak, yetişin!

sanırım tutturmuş olmalıyım bu olasılığı;

polis geldi,

biraz uzağımda insanlar birikmeye başlamıştı, her kafadan ve ağızdan sesler çıkıyordu
ki bir kulağı duyuyorsa insanın..

ileri geri gidip geliyordum, aniden duruyor, aniden dönüyordum, oturuyordum, kalkıyor ve zıplıyordum ama,

asla paniklemiyordum, hayır panik yapmıyordum, 


çünkü adam şaşıydı ve,


kime seslendiği belli değildi..

y.a

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta