sıradışı

*

sıradışılık, genellikle huzursuzluk uyandırır insanda.. ama garipsenecek bir durum değil bu.. ne de olsa beklenmeyenin varlığı ile gazyağının titrek aydınlığı bize göre aynı şeydir.. ikisi de ürpertir insanı.. tuhaftırlar, açıklanamayan, ve sanki görünmeyen bir el içimizdeki garip hisleri harekete geçirmiştir..

insan, titrek ışığın duvara vuran gölgesine saplanmıştır bir kere; görmediklerini görmeye başlamıştır.. o anlarda geçmişe gider, geçmişten günümüze gelir.. giderek bir huzursuzluk kaplar içini.. artık o saatten sonra onun için herşey tuhaftır.. damlayan su, gıcırdayan kapı, pencereyi kapatan rüzgâr, çalan zil, telefon, saat, raflardan düşen bir kitap,

düşen başka başka şeyler..

aslında huzursuzluk onun yapısındadır, kanına işlemiştir ve çoğu zaman da bunun farkında olmaz.. sadece duyduğu, gördüğü, yaşadığı herşeyi huzursuzluğuna bahane yapar..

içinden geleni,
dışarıdan biri olarak,
bir yabancı gibi ağırlar..

biz mi ?

oysa biz, sıradışılığın huzurunu yaşıyoruz.. onun dilini anlıyoruz..

**

y.a