notlar

philippe jaroussky - andromeda liberata, vivaldi

*

bir keresinde ölmüştüm..

eğer benimle o an aynı odada, karşı kanepede oturuyor olsaydınız, sırtımın size dönük olduğunu görebilirdiniz, ama yine de öldüğümü bilemezdiniz.. bana dikkatlice baktığınızda sırtımın derin nefeslerimle şişip indiğini, belki ensemde biriken ter tanelerini de farkederdiniz.. bir elim bacaklarımın arasında, bir elimle yastığı kavramışım ve ağzımla ucunu tutup ısırmışım,,

tüm bunlar iyi ve güzel bir uykunun işareti..

ama ben ölmüştüm..

ölmeden, ölümü düşlüyordum.. ve aniden geldi ölüm, tüm çıplaklığıyla..

çıplak mı dedim, karanlığın nesi çıplak!

sessiz zamanlardı.. bir yaz günüydü, tül perdeler ılık rüzgârla dansediyordu, sırtım size dönüktü, uykunun eşiğinde uyuyordum, ölümü düşlemiştim, ve o bana gelmişti..

bir karanlık sarmıştı beni.. ama bu, gözlerimi ya da ışığı kapattığımda oluşan karanlık gibi değil.. bildiğim siyahlardan farklı, belki de siyah bile değildi, aklımın almadığı şeyleri karanlık gördüğümden olsa gerek, ölümü de bu haliyle bir karanlık olarak tanımlamıştım..

ama tanımsız bir hiçlikti bana gelen, yokluktu, olmayıştı, bitişti, bir son ve sonuçtu..

hislerimi hemen geride, uyku eşiğinde bırakmıştım, hissizdim.. burada gördüğümü buraya yazabilecek bir cümlem yok.. sırtım dönüktü ve siz kediyle, kedi halıyı tırmalamakla meşguldü.. nefesimle şişen sırtım içime doğru çekiliyordu, yeni bir nefesi henüz almamıştım, tam ucundaydım eşiğin, henüz nefes balonu elimden kaçmamıştı,

derken ölüm geldi,

ve geldiği gibi gitti..

uyandığımda sadece uyanmıştım.. gözkapaklarımın açıldığını bir tek ben gördüm o an.. bir tek, ben dirildim..

o an kalbimin nasıl hızlı attığını kim nereden bilebilir, kim duyabilir.. sessiz zamanlardı.. kalp atışlarımı vücudumun heryerinde ve hayatımda hiç olmadığı kadar yüksek seslerde duyuyordum.. kulağım bir davul gibi atıyordu.. yüzümden sırtıma, sırtımdan kalçama ve ayaklarımın ucuna kadar terlemiştim.. dişlerim gevşemiş, yastığı bırakmıştım..

belki sadece bir andı, zamanın tanımlarına sığmayan..

geriye, size doğru dönüp baktım uykusuz gözlerle.. kedi halıyı tırmalıyordu, onunla oynaşıyor, yaşıyordunuz,

ama ben ölmüştüm..

**

y.a

**