kedi

*

birkaç gündür sabahları beni o karşılıyordu, üstelik sandalyeme çöreklenmiş, istifini de hiç bozmadan gözlerini kısıp bana bakıyordu, umurunda değildi benim evimmiş, benim sandalyemmiş.. her seferinde geceden astığım çamaşırların kurumasını bekliyor, sonra da içlerinden en hoşuna gideni çekip yere atıyor, ve üstüne uzanıyordu, muhtemelen benim uyuduğum saatlerde o da uykuya dalıyordu..

sabah balkonda çamaşırlarımı ve üstünde onu yerde gördüğümde çok kızgındım,

o ise korkusuz, yine o kısık gözler, o umursamaz haller..
minikti ama dev gibiydi..

laf olsun diye sadece miyavladı tepesinde dikilmiş adama

o kadar kızmıştım ki sonunda gidip süt koydum kaba ve bardağa
birini önüne uzattım
hoşgeldin adamım dedim sinirli bir ifadeyle,
hoşgeldin..

**

y.a

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta