mit

-
*

bir kalemde yazıyorum.. duraksamadan, gözümün önünde varoluşlarını izliyorum, zaten varolanların..

mitlere dönüş var..

tüm bu araştırmalar, fiziğin yeni şekillere bürünmesi, parçalanamaz denilen atomların birer birer parçalanışı, ortaya çıkan yeni kavramlar, ve bir türlü kavranamayanların yolunun sonunda beliren bir aynaya bakıyorum..

bu bakış bizi mitlere götürüyor..

bilim, dinleri ve tanrıları bitirecek deniyor, fakat görüyorum ki aynı zamanda yeni dinlere gebe..

önümüze yeni seçenekler gelecek; o tanrıyı bırakın, bu tanrıya inanın! inanışının temelleridir şu an atılan..

değişen birçok şeyle birlikte anlıyorum ki değişen, hiçbir şey yok..

bir barbarın tanrısına başkaldırışıdır bu..
ve tanrının,
başka barbarlar yaratmasının vakti gelmiştir..

**

y.a

Yorumlar

deniz dedi ki…
"mit" koca bir uydurma bana göre. ve tanrıya inanacaksam önce kendime inanmalıyım. her canlı kendinin tanrısı mı demeli yoksa? izliyorum büyük bir merakla...
13 Nisan 2010 17:57
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı