konuştuğumda sustuğumu biliyordu, konuşarak susuyordum,
dinliyordu beni ve anlamıyordu, duyuyordu ama ne diyordum ben! bilmiyordu,
biraz yavaş git! dedi nihayetinde, rayların ortasına geçip iki elini kocaman
açarak durdurmuştu treni, ıslık çalarak ve parmak uçlarına değinceye kadar
kayarak durabilmiştim,, sustuğumda konuşuyordum ben, sonunda anlamış olmalıydın
ki
sen de konuşmaya başlamıştın,
gürültülü bir sessizlik dolmuştu odaya
sesin ve kelimelerin,
nefesin ve iniltilerin içinde ve karanlık bir tünelde
kaybolmuştuk seninle..
Yorumlar