-
dıştan içe, içten dışa doğru gidip gelen şeyler vardı bu hayatta, içimiz dışımız birbirine karışır, karışanlar ayrışır, ayrılanlar sonra yeniden kavuşurdu,

sadece kavuştuklarıyla kalırlardı, tanış olmazlardı, belki bir an olur da karşılaşırlarsa biryerlerde; hemen gülümserdi acemiler.. bu acemiler, aslında durumun farkında olmayanlardı, kendilerini bilmezlerdi, anlatmaya çalışsaydınız, dinlemezlerdi,

ama bilenler, birbirlerini gördüklerinde gözleri yaşla dolanlardı,

tabii ya

onları başka nasıl bilebilirdiniz,

nasıl tanıyabilirdiniz ki ?

başka yolu yoktu, parola, tanıdık gelebilecek bir işaret, bir ses, hiçbir şey size onları gösteremezdi..

ama bakınca,

ilk gözlerinizi görmüştüm,

neden susuyorsunuz, konuşmuyorsunuz diye sorduğumda

elbette biliyordum cevabı,

zira bir musluk gibi açılacaktı gözleriniz

tutuyordunuz kendinizi

tutukluydunuz bu hayatta

benim gibi..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı