notlar

şimdi tam yazmaya başlayacağım ya; içimden birşeyler gelmiştir; şöyle bırakıp kendimi akıntıya,

bir çöp gibi işte,

ama savunmasız da değil; katıksız!

şöyle gittiği yere kadar sürüklenip,  en yükseklerden en aşağılara düşeceğim ya

yok olmuyor işte!

o sırada bir telefon çalıyor, 

ya da biri geliyor, kapıya vuruyor, anlamsız birkaç şey soruluyor

sonra bir bakmışsın

bir adres tarifi verirken

kaybolmuşsun..

peki neydi yazacağın ?

nerede şimdi o azgın nehir, o güzel, incecik çöp ?

kızgınım işte kızgın

anlıyor musun,

işte bu yüzden seviyorum yanardağı

ateşi

üstüme yağan külleri..

y.a