hasta
nereye baksam insan görüyorum..
tüm yollar, kaldırımlar, sahiller, heryer insanla dolu..
yine de çok yalnız hissediyorum kendimi.. sanki şu koca ve yaşlı dünyada yalnız biz kalmışız gibi bir hisse kapılıyorum..
hani bir gün olur da yüksek ve uzak medeniyetlerden bir yaratık gelip şu yapayalnız halimizi görse, herhalde bizi gezegenin evsahibi değil de sadece misafiri zannedebilirdi..
çünkü kendimizden başka bizi kabullenen hiçbir yaratık, varlık, canlı yok etrafımızda..
**
y.a
Yorumlar