solak

*

solakmışım..

bunu yeni öğrendiğimde sanki sol elimi henüz kaybetmişim gibi bir hisse kapıldım..

inkâr yok, biraz hüzün..

oysa çocuktum bir zamanlar, solum, sağımı sollamıştı..

yemeği ilk kaşıkladığım gün, kalemi elime ilk aldığım o an..

uzun zamandır durmadan kasılıyordu solum, karıncalanıyor ve beni rahatsız ediyordu ;

anne! hatırlamıyorum ama, çocukluğumdan kalma sol elime dair bir hikayen var mı ?

ah, evet oğlum.. çok kızardık sana.. sol elinle yeme, yazma, tutma diye.. zor oldu sana sağ elini kullanmayı öğretmek..

bakın, hayatımızın şekillendiği yerdir orası.. o beşik hayatımızın en sıcak yuvasıdır..

düşünün ki orada, annenizin işaret parmağını avuçladınız..
onu sevdiğinizi söylüyorsunuz
konuşamıyorsunuz ama, işte konuşuyorsunuz elinizle
hangisi olursa artık, sağ ya da sol,

ona dokunuyorsunuz..

**

y.a