vahşi

*

bir kadına bakıyorum..

güzel bir şekil,, hatları geometrinin en güzelinden,, keskin bir kalemle çizilmiş, yumuşak..

gizlendiğim otların arasından hayranlıkla, ve biraz da yırtıcı bir hisle onu izliyorum,,

üzerinde anlamsız bir sürü şey var, adına elbise diyorlar, yüzü boyalı..

birden önüne fırlayıp çıkar şunları diyorum,, ve yüzünü silmesi için ıslak mendil uzatıyorum,,

"sen de kimsin!" diyor korku dolu gözler..

doğru ya! bir yabancıyım ben, tanımıyor beni..

ama bu onun için önemli, benim içinse değil..

"sen yine de al şunu, ve çabuk temizlen,, çirkin görünüyorsun böyle!"

bu hırıltılı söz, bir sihir gibi..

tanımadığı adama güveniyor, uzattığım şeyi alıyor, sırtını bana dönüyor ve yüzünü temizliyor..

oldu mu ?

oldu.. ama daha çok çalışmalıyız üzerinde..

nasıl yani ?

kurtul şunlardan!

bunu söylerken memelerini bir hamlede açıkta bırakıyorum,, ama kolları ani bir hareketle göğsünde birleşiyor, üstelik benden daha hızlı,,

çığlık atıyor..

deli misin sen! sapık!

kaçarak uzaklaşıyor,, tıpkı bir ceylan.. sekiyor,,

ama korkma,
peşine düşmem senin..

elimde paçavraya dönmüş elbise parçaları,

otların arasına gizleniyorum..

**

y.a