nâmekân aşk
bu bazen kanepe,
ıslak bir kaldırım taşı,
ya da bank olur..
bazen de otobüste iki koltuk
teke düşer
seninle..
**
y.a
hasta
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,, her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan, tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,, toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Yorumlar
ama yine de kendimizden ayıklanmış "hal dilini" yaşamak büyük maharet isterdi :)
bazen duyulan bir şarkı,
ve bazen kaldırım taşında betonun sertliğine inat kafasını çıkarmış küçük bir çiçek,
asi ve yalnız..
her yerde sen
ve her yerde seninle...