uykudan önce


yatmadan az önceydi; uzandığım yerden kalkıp yatağıma uzanacaktım, ayaklı bir sersem gibi yürüyordum, yani ayaklarımı sürüyordum,, içeri girdim, 

(- burada, yatak odasında ışığın ne işi var ! ) çevirdim, çevirdim ve söktüm lambayı,,

uykudan az biraz öncesiydi..

evet birden çok hesabım var, ama ikiden çok değil, belki bir fazlası, toplasan üç eder etmez, içimdeki diğerleri buna isyan ediyor çoğu zaman; “burada sıkışıp kaldık kurtar bizi!” 

“hayır, olmaz” diyorum„ sonra başlıyor sızlanmalar, ağrılı sızılı geceler geliyor arkasından.. ama ne anlar onlar, içimde olsalar bile nereden bilecekler benim ne hissettiklerimi„  şimdi sola dönüyordum, böylesi daha iyi, daha sessizdi,, yine de; “hayır, olmaz işte, bir susun, susun!”,   “bir tanenizi daha kaybedemem” diyordum„

y.a

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta