hasta



hayatımıza bir zehir gibi girdiler, bizi içten içe sömürdüler ve sömürmeye devam ediyorlar,, onların bir "göz"ü var -üzerimizde olduğunu söyledikleri-, ama boktan görüyorlar, bu aldanışlarını haykırmak isterdim fakat sağırlar, üstelik sağır olduğumuzu sanıyorlar,, nefesimi tüketmek istemem doğrusu, yormadan şu kalemi, ve bıkıp usanmadan biriktirerek içimdekileri, bir volkan gibi taşacağım günler de olacak,. ateşi sevdiklerini söylüyorlar her defasında, oysa koca bir yalan, insan sevdiğinden korkar mı, yaklaş da sarılayım sana kızıl kollarımla, yalamak istiyorum derini kızarmış dilimle.. tüm azametiyle ufukta nöbet tutmuş bu sıradağlar olduğu sürece içimde en ufak bir korku yok,, şu toprağın içi, 

işte benim içim.. 

ben bir çekirdeğim..

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta