erkek

biz erkekler, kadınlar üzerine konuşmayı, onlar hakkında birşeyler söylemeyi, ve onlar için birşeyler yapmayı seviyoruz„ bizi erkek yapan şey kısaca bu; yaptığımız şeylerin karmaşıklığına gelince; aslında bu genellikle planlı olmaz„ içimizde bir güdü, bir kadını gördüğünde anında harekete geçer, doğal çayırlarda bir yaban atı gibi otlarcasına, koşuşturmaktan soluk soluğa kalırız„ ve eğer bir kadın bizi bu halimizle seviyorsa ona karşı zeki görünürüz, aptal olabiliriz, bir soytarı kılığına girip önünde taklalar atabiliriz„

yapmadık mı,
yapmıyor muyuz ..

erkek olmanın yeleli ve gösterişli bir aslan olmaktan geçtiğini söyleyenler doğru söylüyorlar  evet,
ama aynı zamanda bir yılanın da, bir farenin ve bir böceğin de bunu kolaylıkla yapabildiğini nasıl da unutuyorlar„

ölüme karşı durmak, canavarlara göğüs germek, kısacası cesaretli olmak bize doğuştan bahşedilmez„ o her zaman, ne olduğumuza bakmadan bir kadının gölgesinde şahlanmayı seven, uzun pelerinli, maskeli ve gizemli bir yaratık olarak kalacak içimizde„

ve her ne yapıyorsa, yine kadını için yapacaktır .. ta ki perdeler kapanıp da ışıklar kararıncaya kadar..
aynı şey ormanda bir hışırtıya neden olduğunda, ve o sese kulak kesildiğimiz zaman da başımıza gelir„ bunu göze alan erkek bilir ki; o koruluğa ilerleyen ya ölümü tadacaktır,
ya da kadına sahip olacaktır.. 

işte bu yüzden bir erkek için kadın ne demekse, ölüm de aynı şeydir„ üstelik bize bunu sevdiren, sevdirebilen yegane yaratıktır kadın„ şimdi elinde hayatın orağı, başak tarlalarını biçerek geçerken üstünden erkeklerin; 

bu zavallıların her biri,
boynu dik bir şekilde ölebilmek için
onun koynuna usulca bırakıyor kendisini.. 

y.a