hasta

geçenlerde resmen hırladım .. sokakta bir köpektim, geziniyordum, açtım .. diğerleri bana yaklaşıp sürtündüler ve hırlamayı kes, uykumuzu kaçırıyorsun, dediler ..

*

denedim ama olmuyor
rol yapmadan olmuyor,,

vakti zamanında bir yerlerde sanki bir sahne travması yaşanmış gibi, üstelik henüz o dönemlerde kimseler de izlemezken seni, sırf ayağını burkup yere düştün diye kendi kendine ayıplanmış, kızarmışsın gibi,,

ilk, doğumla başlamış kutlamalar, takılan paralar, altınlar,, sen açsın ve haliyle yapıştın memeye, bu tiyatro umurunda değil, ama onlar, o büyükler oynamaya devam etmiş ve süt gelmediğinde artık, ağlamayasın diye susturucu niyetine ağzına yalancı memeyi verip seni de oyuna dahil etmişler,,

işte o günden beridir susuyorsun, sana biçilen rol bu ..

oysa seni doğuran ana,
seni gerçekte doğuran doğa ana hep ağlamanı isterdi, yeter ki hep beni, benim mememi istesin derdi.. ama şimdi çoktan terketmiş yerini,,

öyleyse önden buyur, 
bu ölmüş ve kurumuş odunlarla çatılı, solmuş renkleriyle tam bir cenaze görüntüsünde ki şu sahne

artık senin ..

*

ne yapıyor ?
kendini hipnoz ediyor ..

geçenlerde biraz anlatmıştı, gözlerimi nerede çatlak varsa oraya dikiyorum, oraya bakıp derin bir vadiyi düşlüyorum demişti, dipsiz, karanlık, uçurum gibi bir yermiş

korkulur böyle adamlardan!

ne korkuyorsun canım, alt tarafı duvarda küçük bir çatlak var, ve içinden sadece küçük mü küçük, siyah bir karınca çıktı ..

ama kancalarında başka bir böceğe ait olan etli bir bacakla
muhtemelen,

benim bacağımla ..

*

nesi var kadınların ? ayaklanıyorlar, baş kaldırıyorlar, daha çok özgürlük, daha çok eşitlik ve daha çok şey istiyorlar .. eh, istesinler bakalım..
herkes herşeyi istesin, istemekten hiç vazgeçmesinler,
ve istediklerini de alsınlar,,

peki ya erkekler ?

erkekler
o güçlü ve mağrur
kaslı bedenlerinin altında
daha doğrusu
bir kapı mandalının paslı menteşesinde sıkışıp kalmış bir kertenkele edasıyla bugünlerde
sırayla
bir bir
kuyruklarını terkediyorlar..

y.a