vahşi I

-

günlerden ateşli bir gündü ..

yeryüzü pek hararetli, ve hareketli.. artık çoktandır alışık olduğum bir durum bu, ve bu yüzden sürekli yer değiştiriyorduk, bazen gün içinde iki kez taşındığımız oluyordu, taşınmaksa bizim için çok kolay ve hızlıydı, eşya olarak yanımıza aldığımız çok az şey var; deriler, etler, kemikler..

şimdiki yerimizi toprağı kazıyarak yaptık, taşları taşlarla kazıdık, oyuk açtık, aslında pek birşey yapmadım ben, küçüklerin işi küçüktü, bu yüzden boyuma göre olan taşları topluyor ve onları sırtımda taşıyarak dışarı atıyordum.. sonunda bir evimiz daha olmuştu, ama vahşiler de yorulmuştu, hemen bir ateş yakıp etleri ateşe attılar ve zaman kaybetmeden, ve daha yeterince pişmeden homurtular arasında yemeye başladılar, sonra da herbiri bir köşeye uzandı, yatıp uyudu..

hava henüz kararmamıştı, yer, yer yer sarsılmaya devam ediyordu, kendimizi dışarı attık, en güzel zamanlardı bu anlar, koşuyorduk, birbirimizin üstüne çıkıyor, tepiniyorduk, güzel bir oyundu, bu oyunu avladığımız hayvanlardan çalmıştık, yıkılanı kimse affetmiyordu, doğruca üstüne çullanıyorduk, altta kalan, bir daha böyle birşey yaşamamak için ayağa kalktığında oyunu daha çok ciddiye alıyor ve ona göre oynuyordu.. en azından tehlikeli sıçrayışlar yapmak ve küçük kahramanlıklar yerine, biraz daha yavaş koşuyor ve oyunda kendini pasif göstererek uyanık gözlerden kaçınıyordu..

ama bu,
bana göre değil!

çok hızlıydım, çok sıçrıyordum, hadi şimdi sıkıysa yakalasınlar !

onlarla aramdaki mesafe giderek açıldı, öyle ki sesleri artık uzaktan bir uğultu gibi geliyordu kulağıma.. durup soluklandım ve geriye baktım, çok uzakta kalmışlardı, ufalıp küçülmüşlerdi,

hah, zaten hep küçüktüler ya!

yorulmuş ve peşimden gelmeyi bırakmışlardı, 

yine ben kazanmıştım..

göğsümü gururla ve havayla şişirdim, ne de olsa mağrur, küçük bir vahşiydim ben.. şöyle en keskin tarafından bir de baltam olsaydı, tastamam bir vahşi olacaktım.. ama bunun için biraz daha beklemem gerekiyordu, çok değil, bir sonraki taşınacağımız yere kadar,

yani,
yarına kadar..

**

y.a

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

-
Resim
biber gazı, ya da insanları dağıtmak için kullanılan o diğer gazlar adları ne olursa olsun, verdikleri zarar bakımından hepsi de birer kimyasal silahtır, sana, çevrene bir şekilde zarar verir, canını bile alır,, bu ve diğer silahları hep isyanları bastırmak, kaosu önlemek adına kullanan hükümetler, devletler ne kadar büyük bir insanlık suçu işlediklerinin yeterince farkında değiller,, bir insanın düşünüyor, üretiyor, sorguluyor ve tepkisini gösteriyor olması o kadar güzel, öyle muhteşem birşeydir ki bununla ne kadar övünse azdır aslında,,  her biri böyle olan bireylerden oluşan bir toplumu düşünmek, ne güzel bir rüya! adına polis denen bu zırhlı yaratıkların yaptıkları şey sadece kalabalığı dağıtmak değil, her birimizin içindeki o asil duyguyu yok etmek istiyorlar, sizleri gören ama incelemeyen, dinleyen ama sorgulamayan,  tepkisiz, eylemsiz yaratıklara dönüştürüyorlar,,  toplum olmaktan çıkıp sürüye katılmanız için,, sonra arkanızdan bir değnek, bir deh sesi,, ve nereye ...
Devamı

hasta

-
en derin sessizlikte, karanlık bir kuyuya küçük bir taş atıldığında, o sığ ve bulanık suya taşın düştüğü an çıkan sese dikkat kesiliyor, ve bu ses hakkında bir fikir sahibi olabiliyorsanız bunu öncelikle o sessizliğe borçlusunuz, kulaklarınıza değil..
Devamı

hasta

-
düşünüp taşındım, ve anladım ki en samimi, en içten yakarış, en saf duygularla kağıda dökülen duygular hep yarım kalıyor„ sonunda asla bir nokta, ve bir sonuç cümlesi olmadan öylece kalakalıyor masada„ yanıbaşında ucu kırılmış bir kalem, ve kanepeye uzanmış tükenmiş bir beden..   en içten duygular asla anlatılamaz, yazılamaz, çizilemez„ bu dünyada hiçbir güç onları çizgilerle ve renklerle anlatamaz..
Devamı