korku

çok sade birşey var bu işin içinde; açık, anlaşılır, gürültüsüz bir tanımı var..

şimşeği ilk gören kişi, ona şimşek demedi
ateş parçası, şeytanın kırbacı, aşk ya da azrail demedi..


sadece korktu..

gözleri bir şimşek gibi kasılıp kaldı.. korkusundan muhtemel, altına işedi, dili tutuldu.. nereye gideceğini bilemeden kaçtı, sadece kaçtı..

karşısına çıkan ilk ağaca sarıldı, ve onu sevdi..

hoş, bu bir kaya olabilirdi, belki de bir insan..

böylece korkusu filizlenip ona sevgili oldu.. sulandıkça sulandı, ağaç yeşerdi ve sarardı..
sonra bir gün kuruyup gitti..

korkmuyordu artık

artık sevmiyordu..

**

y.a

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta