korku

*

"korkuyorum!" demek, şimdiye kadar kendimiz dahil herkese söylediğimiz en iyi yalanlardan birisi..

insan, eline bıçak, silah ve benzeri şeyler alabiliyorsa özünde korkmuyordur.. yaralamaya ve öldürmeye hazırdır bu haliyle..

korku, uzun zaman önce hafızamıza kazınmış sahte bir öğretiden başka ne olabilir ?

bu sayede kendimizi savunmak için tetiğe basılır, ya da saldırmaktan başka çaresi olmadığında bilinç; üzerimizdeki hakimiyetine bir son verir ve alt katmanlarda hazır olda bekleyen beyin sapına geçici olarak boyun eğer.. ilginç olan, bu ilkel ve öncül beynin savunma ve saldırı konusunda tartışılmaz bir uzman oluşu..

öldürmen gerektiğine sen karar veremezsin.. karar verdiğini sanırsın ki seni buna ikna eden de zaten üst beyindir.. eğer bu olacaksa, ilkel beyin öldürmen için seni çoktan harekete geçirmiş olur..

bir robotsun işte, etten kemikten bir makinesin..

öyle bir haldir ki bu davranış içinde bulunan her tür, her canlı o an kendi ölümünü dahi göze aldığının farkında olmaz..

bu işlere mantıklı ve süslü nedenler bulmak üst beyine düşer.. ne de olsa korkuyordur ve korunmak için öldürme bahanesiyle hep o en ilkele sığınır durur..

böyle bakınca savaşların neden üst bilince sahip beyinler tarafından kurgulanıp sonra da meydanı beyin saplarına bıraktığını anlayabiliyorum..

üst beyin için bu meydanlarda ölen de kahraman, öldüren de..

ölmemek için öldürmeye programlanmış bir beyin sapı ise bunları düşünmez..

onun derdi bir an önce sağ çıkmaktır, neden girdiğini bile sorgulayamadığı bu savaştan..

**

y.a