yol

shpongle - nothing lasts.. but nothing is lost..

*

gözümü onlara diktim, geldiğim yere..

onlar da gözünü bana dikti,

gittiğim yere..

gelen ve gidenleriz.. nefretimiz bir.. izlerimiz aynı..
hırsımız ortak..

kıpır kıpır mı desem, kıvır kıvır mı..
yerinde duramıyor..

- işte bu o! tanıdım seni..

kör solucan önünde duran perdeyi aralıyor.. arkası karanlık.. kendi ışığıyla deliyor karanlığı..

ardından sürünüyor izlerin..

suyu geçip karaya çıkıyor..

burası..
onun için bambaşka bir dünya..
yeni bir hayat..

bir solucan nasıl olur da milyarlarca metreküp sudan, hayattan sıkılır..

ve nasıl olur da bir avuç karanlık toprağı, böylesi bir aydınlığa tercih eder..

ölümüne ilk adımı atıyor nemli toprağa..

şimdi öyle ağır ki beden.. oysa suda hiç böyle değildi..
yoksa yol yakınken
geri mi dönmeli..

ama dönmüyor..

ardından gidiyor izlerin
ve sana bunları yazıyor..

- işte bu o! tanıdı seni..

aklı bir karış,
herşeyden uzak..

gözlerini havaya dikmiş,

uçtu uçacak..

**

y.a