Düşünlerim

resim: gregory colbert


mamadou diabate - tunga

*

bazen,
tüm bu olanlara bakıp da bazılarının söylediği gibi ben;
insanlığımdan utanmam..

insan olmak benim tercihim mi ki utanayım bundan..

dünyanın canına kastetmişim, kırıp geçirmişim herşeyi.. kaynağını kurutmuşum bitmez tükenmez pınarların.. ve bittiğinde suyum, avazım çıktığı kadar bağırmış, zırlamışım..

haksızlığa uğramışım yani..?

ah zavallı ben,
şimdi bir sülük olsaydım
utanır mıydım
kanınızı emmekten..
küçücük midem bulanır mıydı bundan..?

sayamam ama, bilirim ki kum taneleridir
avuçlarımdan düşen yıllar..

sadakati bırakalı da uzun zaman olmuş.. öyle bir ihanet ki göğsümde kök salmış ulu bir çınar.. kanımdan beslenip dallarıyla gökyüzüme uzanıyor..

sen söyle,
bulutlarım kim için ağlıyor.. ?

ve büyüdükçe ben,
acısını hissettim
göğsümde ihanetin
santim santim..

kesmeli bu ağacı.. kökünden söküp atmalı.. belki bunu yaparken o sivri budaklara takılan kalbim onunla birlikte paramparça olacak..

varsın olsun..
atmasın bir daha
canımdan olayım
ne çıkar..

hem artık benim
utanacak neyim var..

**

y.a