hasta

bazıları güzel yazar,,

okudukça okuturlar kendilerini,, zaman nasıl da akıp geçmiş, haber alınmaz zamandan,, o vakitlerde geçmişe gömülür insan, gelecek de neymiş, an işte bu an! tadına varılmaz yazılanın,, çünkü, tam da okuyanın, düşüncelerini yeniden mis gibi okuduğu bir yazıdır bu,, geçilen her satırda, ve biraz daha aşağılara doğru kaydıkça kendinden geçer okuyan,, sarhoş olur diyelim buna,, ve o sarhoşluk halinde arada çok güzel giydirilmiş çirkin suratlı cadılar,  yani satırlar artık görünmez olur, kaybolurlar,,

işte bu sarhoş yazarın o güzel kaleminden damlayan bu cadılar var ya,,

kendisi hakkında yazılanlara ve bu yazıya karşı atağa geçecek olana, hatta, ve hatta çok uzun yazılmış olmasına karşı kendisine tek bir cümleyle cevap verilecek ve bu cevapla yetinecek olanlara yeter de artar bir söz, bir çeşit and olacaktırlar o andan sonra..

yazılarda mazlum olan, o birkaç satırlık cadıların satırlarından sızan kan damlaları gibi düşecektir okuyanın gözlerinden,, 

"buna gözyaşı diyenin.."

ve sarhoşluk geçip gittiğinde, artık ne yazılan hatırlanacak, ne de düşünülenin bir önemi kalacak..

mazlum ayağa kalkmıştır artık ki ne zaman düştüğünü gören olmuş bu zavallının, hiç bilinmez,,

karışık bu yazı,

kısacası, 

güzel yazanlara dikkat edin, hoşunuza giden yazılar da yabancı ellerin sizi okşaması vardır..

ama rahatsız ediyorsa sizi okuduklarınız, geçmişse tırnakları etinize, canınız yandıysa,,

hadi ama

biraz daha okuyun, 

biraz daha..

y.a