hasta

öğrenmek unuttuğunu hatırlamaktan başka birşey değil; insan ilk kendinden korkar, hatırla bunu..

onlara saygı duyuyorum çünkü bahanesi ne olursa olsun, insandan başka, bir de şu meşhur insanın kendisine benzetilmiş eğitimli köpekleri dışında, hiçbir hayvan başını eğip yerlere kapanmıyor..

burada tuhaf bir ironi var; her ne kadar hızla çoğalan bir tür olarak görünüyorsa da insan, nesli tükenmekte olan bir hayvandır..

ben bir ağacım,

yaprakları mevsimsiz dökülmüş, suyu çekildiği için kökleri üzerinde duran, yürüyen, koşan bir ağacım..

belki de yaprağım ben,
şimdilerde rüzgârla sevişen..

tüm bu eli kalem tutanlar, 

yazarlar, çizerler, okurlar, oyuncular, izleyenler, işleri organize edenler, organizasyona katılanlar, ayrılıp kendi örgütlerini kuranlar, kuralları kendileri koyanlar var ya; başka kimleri saysam, gözüme ilişen şu çöpçü, başında yamuk bir dengeyle taşıdığı tepsisi ve cırtlak sesiyle simitçi de, üniformalı ve yamalı tüm bu insanlar var ya;

kendilerini hayatın içinde bir filmin başrol oyuncusu olarak görürler, bu her zaman böyledir,

benlik seni oynatır..

y.a

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

hasta

hasta

hasta