hasta
pabucumun şairleri ve yazarlarına; onlar ki hazanda sararıp dökülen yapraklara üzüldükleri kadar, dökülen saçlarına hiç üzülmediler.. şairin malzemesi kendisinden olmadığı sürece ona şair denmez.. diğer türlüsü ısmarlamadır.. canı yanmıyor, ama acıyı anlatıyor.. gülüyor, ama şiirlerinde ağlıyor.. evinde sıcacık kahvesini yudumlarken cephelere destan ve naatlar yazıyor.. içindekini, hele de yaşamadıklarını yazıyorsan, mürekkebe ve kağıda yazık.. boş adam! git fularından as kendini, beynelmilel şaklaban! y.a
