dick laurent

hayır, beni yanlış anladın!   düşüncelerimi yazıyorum sadece, kelimelerle seviştiğim yalan„ yok öyle birşey! kalemi kırmayı ve tüm kitapları yakmayı seviyorum ben,  kendimi ne zaman bir kütüphanede bulsam, içimde hemen birşeyleri tutuşturma isteği beliriyor„ en çok da en kuru, eski ve soluk yüzlü o kalın kitapları, sararmış ve sarkık kulaklı kutsalları yakmayı severim„ bak işte, yanıyor bin yıllık tarih! ama yetmez, daha geride onbinlerce yıl var yüzbinlerce, milyonlarca, milyarlarca yıl var.. ateşe tapacak olsaydım sırf bu neden bile yeterli olurdu işte şimdi anladın beni!   kül kokusunu, gül kokusuna tercih ediyorum evet, ateşi seviyorum .. y.a

bu yazıların, yazılanların ve okunanların seninle, benimle ve başkasıyla hiçbir ilgisi yok„ onlar,   tıpkı eğer şu an mesela, bakıyorsan bir ağaca; ağacın yapraklarına,, işte o yaprakların kılcal damarlarına kadar sinmiş  kokusunun yani farzet ki bir yağmur damlasının tam da şu an önüme düşmüş olması, bir kağıdın ıslanması gibi bir an işte an gibi.. artık bu andan sonra yazılmaz o kağıda sadece dokunursun„ y.a