dick laurent

sonradan siyah beyaz olabilen resimlerden farklı olarak, siyah beyaz resimlerimiz vardı.. siyah önlüklerimiz, beyaz yakalarımız.. fotoğrafçı amcaya okulu ziyaret eden bir bilim adamı gibi baktığım o anlar vardı.. bu adam uzaya gitmiş deseler inanırdım, ama kimse onun hakkında birşey söylemedi.. o kadar heyecanlı olurduki o anlar benim için, heyecandan hep oturmayı tercih etmiştim..

- soğan ayıklıyacağım - neden ? - sürekli ağlıyorum, bir işe yarasın.. carnages (2002)

* nedense, üzüldüğüm anlarda bir gülümseme oluşur yüzümde.. sanırım bu yüzden hiçbir şey göründüğü gibi olmuyor anlaşılmıyor. . bu yazıdan az önce farkettim de kısa kısa yazıyormuşum. . her bir yazı bir nefeslik iç çekiş... ** y.a

* koşarak çocukluğuma döndüm.. ona baktım çocukluğum da bana.. göz göze geldik.. koca dünyada bir ben anlamıştım onu bir de o beni.. ** y.a

* küçük bir odada, saatlerce masa başında herşeyi tükettikten sonra anlıyorum ki; ne çok yazmışım ne çok silinmiş içinde olduğun yazılar.. bazılarının üstü çizik bazılarının üstü.. ve kimisi de eksik.. toplasam bir kelime etmiyor bir tek kelime , yetmiyor.. ** y.a

* sen varken en gürültülü cadde boş bir sokak kadar sessiz.. korna sesleri arasında düşen bir yaprağın sesini duyuyorum.. sen yokken, tüm dünya doluşur sokağıma anlamsızlıklarıyla.. bir ağaç daha kesilir yer açmak adına.. kanı akmadığı için mi masum bu cinayet ? sokağın adı ne olursa olsun sen yoksun ben yokum ağaç yok... ** y.a